Popularne obecnie odtwarzanie wydarzeń historycznych ma swoją długą historię. Już zapisy w epoki starożytnego Egiptu mówią o przypominaniu dla potrzeb publicznych wielkich zwycięstw militarnych ówczesnych władców. Współcześnie podczas rekonstrukcji uczestnicy w odpowiednich strojach odtwarzają konkretne wydarzenia z przeszłości lub różnorodne aspekty życia w wybranym okresie historycznym.

Cele inscenizacji

Przenoszenie wydarzeń historycznych na grunt współczesny ma na celu przede wszystkim przybliżenie ich szerokiej publiczności. Projekty te zyskały miano żywej historii, ponieważ podczas odtwórstwa szczególną uwagę zwraca się na dramatyzm wydarzeń oraz dbałość o zachowanie realiów, w tym historycznych mundurów. W rezultacie rekonstrukcje sprowadzają się w swojej zasadniczej formie do przedstawiania na żywo czynności w obrębie historycznego kontekstu. Rekonstrukcje wydarzeń dają również możliwość publicznej prezentacji dorobku i są zwieńczeniem pracy poszczególnych grup. Są one także okazją do spotkań rekonstruktorów, dyskusji i wymiany doświadczeń. Wynikiem takich konfrontacji jest również określenie celów rozwoju poszczególnych nurtów ruchu oraz wyłonienie liderów i grup o największym autorytecie i osiągnięciach.

Rodzaje działań rekonstrukcyjnych

Działania odtwórcze podzielić można na profesjonalne i amatorskie. Część rekonstrukcji prowadzona jest przez ludzi o wysokim poziomie wiedzy fachowej, dzięki którym można weryfikować hipotezy nauk historycznych i lepiej rozumieć aktorów wydarzeń z przeszłości. Rdzeń ruchu stanowią entuzjaści, którzy traktują rekonstrukcję poważnie i profesjonalnie, regularnie uczestniczą w pracy swoich grup czy stowarzyszeń, prowadzą studia nad interesującą ich epoką, kompletują ubiory, organizują wydarzenia i inscenizacje. Największą grupę wśród uczestników rekonstrukcji historycznych stanowią jednak amatorzy – osoby, które nie zajmują się zawodowo problematyką historyczną. Traktują one rekonstrukcje historyczne jako hobby. Posiadają część niezbędnego uzbrojenia, sprzętu i umundurowania, ale ich aktywność ma charakter sezonowy – stawiają się na ważniejszych imprezach i inscenizacjach. Same działania rekonstrukcyjne można podzielić na kilka typów. Pierwszym jest tworzenie artefaktów, czyli pozyskiwanie i naprawianie oryginalnych, materialnych obiektów z przeszłości, takich jak budynki, sprzęty, narzędzia, ubrania i zbroje. Drugim są inscenizacje, czyli zaprezentowanie, jak dawna zbiorowość funkcjonowała w praktyce. Grupy pokazują działanie dawnego warsztatu rzemieślniczego, wejście książęcego orszaku do miasta, turniej rycerskie lub ćwiczenia dawnego oddziału wojskowego. Trzecim typem są rekonstrukcje bitew, zdarzeń historycznych lub obrzędów – trwające wiele godzin, a nawet dni i wymagające zaangażowania znacznej liczby ludzi.